Na bijna 1 jaar van huis te zijn geweest, 500 uur in de bus te hebben gezeten, 12 vluchten, 6 landen, tienduizenden kilometers te hebben afgelegd en 40 dagen op een boot te hebben doorgebracht kom ik weer naar huis. Het mooiste land van deze reis is zeker Australië met z’n paradijselijke stranden, mooie natuur en uitgestorven outback. Maar Cambodja heeft de meeste indruk op me gemaakt; de bevolking is zo vriendelijk en tevreden terwijl men enorm arm is!

Met de toeristenbus naar Thailand
Nu weer even een vervolg van m’n belevenissen. Nadat ik nog twee dagen in Siem Reap was gebleven, heb ik de bus genomen naar de grens met Thailand. Tot nu toe had ik in Cambodja alleen maar lokale bussen genomen (die allemaal prima waren) maar nu moest ik er toch aan geloven: de toeristenbus. Aangezien die erom bekend staan om zo lang mogelijk over de reis te doen en je zo veel mogelijk geld afhandig te maken was ik voorbereid op het ergste. De bus werd zo vol mogelijk gestouwd met passagiers en bagage. Aangezien er geen bagageruimte onder de bus was (zoals bij de lokale bussen) werden alle backpacks boven onze hoofden en in het gangpad opgeslagen. Vanwege de slechte weg (lees: zandpad) werden we onderweg steeds bekogeld met backpacks die door de bus vlogen en als we bij de pauzes (zo’n beetje ieder half uur) de bus uit wilden moesten we over de backpacks in het gangpad klauteren. Na 5 minuten gereden te hebben stopten we bij een garage waar men alle banden van de bus haalde en er vervolgens (zonder iets te repareren) weer opschroefde :(. Ondertussen zat iedereen letterlijk en figuurlijk te koken in de bus, er was namelijk geen airco. Dus met de ramen open over de zandweg naar de grens; bij aankomst zagen we eruit alsof we een uur door het zand hadden liggen rollen. Gelukkig verliep de grensovergang soepel; stempeltje aan Cambodjaanse zijde, stukje lopen door niemandsland (waar een casino stond), halverwege wisselen van weghelft (in Cambodja rijdt men rechts en in Thailand links), nieuw visum en stempeltje aan Thaise zijde en ik was officieel weer in Thailand. Het verschil met Cambodja is enorm; zandwegen, bamboehutjes en nauwelijks auto’s in Cambodja – geasfalteerde wegen, stenen huizen en veel verkeer in Thailand. Aan de grens afscheid genomen van Emma, Jamie en Kate (m’n reisgenootjes van de laatste 2,5 week) en na nog 5 uur in de bus zitten en 1 uur op de boot kwam ik ’s avonds laat op tropisch eiland Koh Chang aan. Samen met Maxine (alweer een Engels reisgenootje) al snel een kamer gevonden in een luxe hotelresort aan het strand waar we 50% korting kregen omdat het laagseizoen is.
De volgende dagen voornamelijk aan het strand en het zwembad gelegen en iedere avond uitgeweest op het strand waar iedereen op kussentjes op het zand zit, cocktails uit emmers drinkt, de waterpijp rookt en geniet van de vuurshow. Gezellig dus!

Bijna naar huis
Na een paar dagen is Maxine weer verder gereisd en kwam Ella aan uit Cambodja. Helaas bracht zij slecht weer mee, want gisteren heeft het de hele dag geregend met als gevolg dat de weg eruitzag als een rivier en alle locals met zandzakken begonnen de sjouwen…tja regenseizoen. Maar vandaag is het gelukkig weer droog. Begin volgende week vertrek ik naar mijn laatste bestemming Bangkok om nog even flink te shoppen voordat ik in het vliegtuig naar Londen stap. Als alles volgens plan verloopt kom ik zaterdag 21 juni om 13.45 uur aan op Schiphol waar Anke me af komt halen…

Deel dit bericht!

Na 1 jaar weer naar huis

Post navigation


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *